Autor Peter Tan na licencji Creative Commons.
Papuga Pesqueta (Psittrichas fulgidus) to prawdziwy unikat wśród papug. Duża, krzykliwa, z zachwycającym upierzeniem, kwadratowym ogonem a przy tym pozbawioną piór „sępią” głową robi piorunujące wrażenie na tych, którzy mieli szczęście ją zobaczyć.
Żyje w tropikalnych lasach Papui (dawniej nazywanej Irian Jaya), Indonezji oraz Papui-Nowej Gwinei, szczególnie w ich górzystych rejonach. Jest gatunkiem endemicznym dla tamtych obszarów, co oznacza, że nigdzie indziej nie występuje naturalnie.
Zyskała sławę ze względu na swój wygląd. Czarna jak smoła głowa, czarny grzbiet, czarno-szare popiersie, które wygląda jak pokryte łuskami a do tego jaskrawoczerwony brzuch i pas czerwonych lotek na skrzydłach. Wygląda tak, jakby miała na sobie czarny płaszcz z krwistą podszewką. Wypisz wymaluj Drakula, wampir-arystokrata z Transylwanii.
Papuga Pesqueta z profilu przypomina sępa. Po pierwsze, ma podobnie zakrzywiony dziób. Po drugie, skóra wokół jej dzioba jest pozbawiona piór. Stąd wziął się kolejny przydomek papugi Pesqueta, czyli sępica.
Brak piór wokół dzioba to najprawdopodobniej przystosowanie ewolucyjne. Ze względu na spożywany pokarm, który jest lepki i brudzący „łysina” na głowie sępów i sępic zapobiega sklejaniu i kołtunieniu piór.
Jednak w przeciwieństwie do hrabiego Drakuli jak i sępów właściwych, papuga Pesqueta jest wegetarianką. Co więcej, jest ścisłym i niezwykle wyspecjalizowanym owocożercą. W warunkach naturalnych papuga ta żywi się wyłącznie owocami kilku odmian fig.
Młode osobniki trzymane w niewoli umierają, gdy są karmione pożywieniem normalnie podawanym papugom hodowlanym. Natomiast świetnie sobie radzą na diecie niskobiałkowej, oprócz fig lubią owoce mango i papai.
Sępica jest dużym ptakiem. Przeciętna długość ciała papugi Pesqueta wynosi 45 cm, ale zdarzają się też osobniki 60-cio centymetrowe. Ważą między 600 a 800g. Samice są nieco mniejsze od samców, ale tak naprawdę jedyna różnica między nimi, to czerwona plamka za oczami samców. Plamka ta nie występuje u samic, można więc powiedzieć, że wśród papug Pesqueta to panowie malują oczy.
Autor bogniets na licencji Creative Commons.
Ci, którzy słyszeli papugi Pesqueta mówią o warczeniu, krzykach i skrzypieniu. Ptaki te wydają dźwięki szorstkie, hałaśliwe, chrapliwe i nieprzyjemne.
Jest jednym z najrzadszych gatunków ptaków Papui-Nowej Gwinei. Całkowita liczebność populacji papug Pesqueta szacowana jest między dwadzieścia a pięćdziesiąt tysięcy dorosłych osobników. Widuje się je w parach bądź niewielkich grupach. Gniazdują w dużych dziuplach na drzewach, składając jedno lub dwa jaja. Możliwa długość życia tych papug na wolności wynosi 20-40 lat.
Niestety, populacja Psittrichas fulgidus systematycznie maleje. Papugi te są w centrum zainteresowania kłusowników. Ich nadzwyczajne upierzenie jest wykorzystywane w tradycyjnych ozdobach, pióropuszach i strojach do rytualnych, papuaskich tańców. Nielegalnie pozyskiwane młode papużki są sprzedawane hodowcom za astronomiczne kwoty. Sępice są również zabijane ze względu na mięso.
Dlatego Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody i Zasobów Przyrodniczych (ang. International Union for Conservation of Nature and Natural Resources, IUCN) wpisała papugę Pesqueta do czerwonej księgi gatunków zagrożonych wyginięciem.
Jak rzadki jest to ptak, pokazuje poniższa systematyka:
Rząd: Papugowe (Psittaciformes)
Rodzina: Papugi Wschodnie, Papugi Starego Świata (Psittacullidae)
Podrodzina: Sępice (Psittrichasinae)
Rodzaj: Papuzice (Coracopsin) i Psittrichas
Jedynym przedstawicielem sępic z rodzaju Psittrichas jest właśnie papuga Pesqueta (Psittrichas fulgidus).
Autor Greg Hume na licencji Creative Commons.
Źródła:
- IOC World Bird List
- International Union for Conservation of Nature’s Red List of Threatened Species
- World Parrot Trust
- A revised nomenclature and classification for family-group taxa of parrots (Psittaciformes), Joseph et al., Zootaxa 3205: 26–40 (2012)